راهنماها · شروع بودجه‌بندی

چگونه بودجه‌ای تنظیم کنید که واقعاً به آن پایبند بمانید.

مشکل بیشتر بودجه‌ها اشتباه بودن ارقام نیست. بودجه معمولاً در هفتهٔ سوم رها می‌شود؛ وقتی پر کردنش به کاری خسته‌کننده تبدیل شده است و دیگر کسی برنامهٔ اول را به یاد ندارد. بودجه‌ای که دوام می‌آورد از آنچه تصور می‌کنید جمع‌وجورتر است: یک رقم واقع‌بینانه که فقط یک بار تعیین می‌کنید و راهی برای دیدنش، بی‌آنکه لازم باشد چیزی را جمع و تفریق کنید.

چرا بودجه‌ها رها می‌شوند

مشکل از بودجه نیست؛ ثبت خرج‌هاست که رها می‌شود.

اولین بودجه معمولاً جدولی است با بیست ردیف و یک ستون برای هر هفته، همراه با این قول که هر خریدی در آن نوشته شود. این جدول نُه روز دوام می‌آورد. بعد یک آخر هفتهٔ شلوغ می‌گذرد و چیزی ثبت نمی‌شود. جاهای خالی جمع‌ها را بی‌معنا می‌کنند و کم‌کم دیگر کسی آن جدول را باز نمی‌کند.

پس تصمیم اول این نیست که چقدر برای مواد غذایی خرج کنید. تصمیم اول این است که بودجه کمترین کار ممکن را از شما بخواهد و باز هم واقعیت را نشانتان دهد. بقیهٔ این راهنما بر همین پایه است.

گام اول

اول هزینه‌های ثابت را جدا کنید.

منظور اجاره، قبض تلفن، بیمه، کارت ماهانهٔ مترو و اتوبوس و اشتراک‌هایی است که می‌خواهید نگه دارید. این هزینه‌ها چه به آن‌ها فکر کنید چه نکنید، سر موعد می‌رسند و هیچ‌وقت رسیدی همراهشان نیست. به همین دلیل از بودجه جا می‌مانند و بعد به نظر می‌رسد که بودجه اشتباه بوده است.

هرکدام را یک بار، همراه با روز پرداختش در ماه، بنویسید. این فهرست تصمیمی نیست که هر ماه بگیرید؛ واقعیتی از شیوهٔ زندگی شماست و شاید سالی دو بار تغییر کند.

این هزینه‌ها و مبلغی را که برای پس‌انداز در نظر گرفته‌اید، از درآمد ماهانه‌تان کم کنید. آنچه می‌ماند، پولی است که خرج کردنش واقعاً به انتخاب خودتان است. بودجه فقط در همین بخش می‌تواند به شما کمک کند.

گام دوم

برای کل ماه یک رقم تعیین کنید.

لازم نیست بیست دسته با بیست سقف جداگانه بسازید. یک رقم کافی است، برای همهٔ خریدهای ماه که جزو هزینه‌های ثابت نیستند: مواد غذایی، غذای بیرون، رفت‌وآمد، داروخانه، ابزارفروشی و هدیه.

اگر نمی‌دانید این رقم چقدر باید باشد، حدس نزنید. یک ماه معمولی را بگذرانید و در این مدت فقط رسیدهایتان را نگه دارید، بی‌آنکه چیز دیگری بنویسید. بگذارید همان ماه رقم را نشانتان دهد. رقمی که از زندگی خودتان به دست آمده، پشتوانه دارد؛ رقمی که از مقاله‌ای دربارهٔ یک خانوار متوسط برداشته‌اید، ندارد.

اگر می‌خواهید کمتر خرج کنید، رقم را کمی پایین‌تر از آنچه آن ماه معمولی نشان داد بگذارید. فقط کمی، نه زیاد. بودجه‌ای با رقم دست‌نیافتنی حتی زودتر از بودجهٔ بی‌رقم رها می‌شود.

گام سوم

رقم ماه را به رقم امروز تبدیل کنید.

رقم ماهانه در تصمیم‌های روزمره چندان ملموس نیست. پول باقی‌مانده را بر روزهای باقی‌مانده تقسیم کنید تا رقمی به دست آید که واقعاً با آن تصمیم می‌گیرید. اگر رقم روزانه ۳۸ دلار باشد، شامی به قیمت ۹۰ دلار ممنوع نیست، اما می‌دانید چقدر از سهم بقیهٔ هفته کم می‌کند.

همین رقم روزانه است که بودجه را در برابر یک هفتهٔ بد حفظ می‌کند. اگر تا جمعه بیش از سهمتان خرج کرده باشید، ماه از دست نرفته است. رقم روزانه فقط پایین‌تر می‌آید و بی‌آنکه چیزی را از نو حساب کنید، راه برگشت را نشانتان می‌دهد.

گام چهارم

خرج‌ها را بدون تایپ ثبت کنید.

ثبت خرج‌ها باید تقریباً هیچ زحمتی نداشته باشد. عکس گرفتن از رسید سر صندوق چند ثانیه طول می‌کشد، اما تایپ اقلام آن در جدول چند دقیقه وقت می‌گیرد و به بعد موکول می‌شود. عکس رسیدها را نگه دارید و ماهی یک بار هم صورت‌حساب بانکی یا کارت را. صورت‌حساب همهٔ خرج‌هایی را که هیچ‌وقت رسید کاغذی نداشتند در بر می‌گیرد.

وقتی خرج‌ها ثبت شدند، آن‌ها را به تفکیک دسته ببینید؛ در روزی از میانهٔ ماه که خودتان انتخاب می‌کنید، نه در پایان ماه. روش خواندن این دسته‌بندی را در راهنمای «پول این ماه کجا رفت؟» توضیح داده‌ایم.

پاسخ‌های روشن

پرسش‌های رایج